Dina kahirupan sapopoe, ajén tina ieu paribasa kacida pentingna. Dina widang pagawean, contona, sumber panghasilan kudu dijaga ku kajujuran, kadisiplinan, jeung tanggung jawab. Dina widang atikan, kasempetan pikeun diajar kudu dimangpaatkeun jeung dipiara ku kasungguhan. Kitu deui dina hubungan kulawarga jeung babaturan, lamun teu dipiara ku silih asih, silih ajénan, jeung silih rojong, mangka bisa ruksak sarta teu ngahasilkeun kaharmonisan deui.
Ku kituna, ieu paribasa ngingetkeun urang supaya teu ngan ukur mikiran hasilna wungkul, tapi ogé miara sumberna. Lamun “catangna” dirawat kalayan hade, tangtu buahna ogé bakal terus aya. Ieu mangrupakeun piwuruk karuhun anu ngajarkeun urang supaya salawasna miara naon waé anu jadi pangrojong kahirupan, sangkan mangpaat jeung berkahna tiasa karasa dina jangka panjang.

Post a Comment for "Ari Diarah Supana, Kudu Dipiara Catangna"